a

A Quiet Passion

A Quiet Passion

Film If you see a film and it makes your whole body so cold no fire can ever warm you, you know that is poetry.

door Stijn Terrie

In deze deels in België opgenomen biopic, focust Terence Davies op de negentiende-eeuwse dichteres Emily Dickinson. In de Amerikaanse literatuur is Dickinson berucht en beroemd, maar ze werd pas na haar dood naar waarde geschat. En zoals bij vele geplaagde kunstenaars, ontsproot haar creativiteit niet uit zorgeloos happy wezen, maar uit een combinatie van zelfhaat en het verwerpen van de klassieke rolpatronen.

A Quiet Passion is er voor de fans van kostuumdrama’s en poëzie. En ook al is het voor ons even wennen aan dat negentiende eeuws gezwets, we moeten stiekem toegeven ons nooit echt verveeld te hebben in een genre dat ons doorgaans niet ligt. Met dank aan de vaak hilarische dialogen in het oud-Engels.

Davies focust eerst heel kort op de jonge Dickinson, op het moment dat ze zich besluit te verzetten tegen haar evangelische opvoeding, tot groot ongenoegen van haar puriteinse leraar en haar conservatieve pa (Keith Carradine). Daarna concentreert Davies zich op haar besloten leven op het familielandgoed. De poëzie zorgt voor vaart in een voor het overige vrij trage film. De lange trage camerabewegingen waren niet altijd aan ons besteed, maar de twee scènes waarin Cynthia Nixon -ja ja ja… de rosse van Sex & the City- een epileptische aanval krijgt, maakte veel goed. Nixon ging diep voor haal rol en dat kunnen wij als cinefielen alleen maar toejuichen.

10 oktober 2016 | reageer


Score

*****




Gezien in de bioscoop

Regisseur
Terence Davies





Wat is jouw mening over A Quiet Passion?

Smaken verschillen, twisten bestaan. Daarom geven we ook telkens de mogelijkheid om te reageren op onze mening. Hou het beschaafd.