a

Danchi

Danchi

Film Even the impossible is possible.

door Stijn Terrie

Wat krijg je als je een bende amateur-acteurs samengooit in een doldwaze Japanse deurenkomedie op het witte doek? Danchi! Danchi zeg ik u! De 43ste editie van Film Fest Gent legt dit jaar een extra focus op de Japanse cinema. Volgens artistiek directeur Patrick Duynslaegher misschien wel de belangrijkste cinema van de wereld er zelfs van uitgaande dat er ook nog de VS is als concurrent. Met zo’n extra focus spreekt het voor zich dat we ons ook mochten verwachten aan wat vreemde films. Danchi (vrij vertaald ‘de projecten’, nvdr.) is er zo eentje van.

We volgen het leven van een bijna pensioengerechtigd koppel die na de plotse dood van hun zoon hun winkeltje met geneesmiddelen op basis van natuurlijke producten inruilden voor een bescheiden leven in een woonst op de derde verdieping van een gemiddelde appartementsblok. Een gemiddelde appartementsblok omgeven door een gemiddelde van de Japanse bevolking die in weinig afwijkt van de Vlaamse. Werklozen, roddelaars, ‘komeren’, stille meelopers, rustige buren… Wanneer mijnheer San echter al twee maanden niet meer wordt gezien in de buurt, wordt er duchtig gespeculeerd. Zijn vrouw heeft ‘m misschien vermoord en houdt ‘m in stukjes gehakt verborgen in haar diepvries… De toon is gezet voor anderhalf uur doldwaze taferelen in en rond de woonst van het levenslustig koppeltje. De plotse science-fiction bocht die volgt maakt het allemaal nog een stukje hilarischer.

Wij geven het grif toe. Wij verloren al meer dan één etmaal aan het nutteloos afschuimen van Youtube op zoek naar bizare Japanse filmpjes al dan niet vormgegoten in een televisieshow en dus kunnen we een absurde komedie als Danchi best wel smaken. En het moet gezegd: doorgaans verlaten mensen een Film Fest vaak met een ellendig gevoel van neerslachtigheid (wat contradictorisch genoeg absoluut niet negatief hoort te zijn), dinsdag zagen we zowat iedereen met een smile tot over de oren de zaal verlaten wat ook al eens mag want om het met de woorden van Frank Dingenen te zeggen: lachen is en blijft… gezond!

Ps: speciale vermelding gaat er zeker ook naar de hilarische speciale effecten (mochten de kleinkinderen van Sakamoto de knopjes in handen nemen?) Zelfs Madeleine die del van Café Spor zag nen alien nog nooit met zo’n schip arriveren…

13 oktober 2016 | reageer


Score

*****




Gezien in de bioscoop

Regisseur
Junji Sakamoto

Met
Naomi Fujiyama, Ittoku Kishibe, Mari Hamada, Mayu Harada, e.a.





Wat is jouw mening over Danchi?

Smaken verschillen, twisten bestaan. Daarom geven we ook telkens de mogelijkheid om te reageren op onze mening. Hou het beschaafd.