a

Le Ciel Flamand

Le Ciel Flamand

Film De ‘moeilijke tweede’ van Peter Monsaert zoekt schoonheid in de onguurste kantjes van België.

door Stijn Terrie

Met zijn debuut Offline wist Monsaert een paar filmfestivals geleden iedereen te verrassen. Drie jaar werkte hij aan Le Ciel Flamand. Voor deze film ruilt hij de grijze stad in voor een bordeel langs de verlaten polderwegen die de dorpjes aan de Franse grens met elkaar verbinden. De ‘moeilijke tweede’ van Peter Monsaert zoekt schoonheid in de onguurste kantjes van België, met personages die proberen omgaan met hun machteloosheid en hun trauma’s.

Sylvie (Sara Vertongen) baat samen met haar moeder het baanbordeel ‘Le Ciel Flamand’ uit en probeert haar dochtertje Eline (Esra Vandenbussche) daar zoveel mogelijk buiten te houden. Dat leidt tot aandoenlijke conversaties als “Ik help mensen. Als mensen een knuffel nodig hebben, dan komen ze naar mama haar werk”, maar het kan de nieuwsgierigheid van een zesjarige niet blijven sussen. Als ze op een onbewaakt moment toch een weg in het bordeel vindt, wordt ze voor het leven getekend.

De film focust op de manier waarop Eline, haar moeder en haar ‘Nonkel Dirk’ (Wim Willaert) met het trauma van het meisje om gaan. Het is een zwaar thema dat gedoseerd wordt behandeld. Dat is voor een groot deel ook de verdienste van de sterke cast. Esra Vandenbussche is in het echte leven ook het dochtertje van Sara Vertongen en dat merk je aan de intimiteit en puurheid waarmee ze voor de lens staan. Wim Willaert zien wij sowieso graag op het scherm verschijnen als de sympathieke zonderling en dat is ook hier niet anders. Hij speelt deze keer een baardloze, timide buschauffeur die wat saai is maar toch charmeert door zijn onbeholpen liefde voor Sylvie en Eline. En ook gewoon omdat het Wim Willaert is.

In het eerste deel focust de film op het baanbordeel, een locatie waar enkele sterke en atypische vrouwelijke personages en situaties worden geïntroduceerd. Er is zelfs wat comic relief wanneer de online recensies van het bordeel besproken worden. Even doet het denken aan ‘Met Vier in Bed’, dat VTM-programma waar je enkel naar kijkt als er echt niks op TV is.
In de tweede helft van de film verandert de locatie en dat is narratief gezien geen onlogische keuze, maar het is toch jammer dat de focus niet op het verlies van onschuld in het bordeel blijft. Het verdere verloop van de film is wat rommelig en de climax blijft toch een beetje een vreemde keuze.

Desondanks is het wel een film die je beter in de cinema ziet. Belgische kale landschappen pakken goed op groot scherm en qua belichting en camerawerk is ‘Le Ciel Flamand’ een prachtfilm.  De filmfestivals van Toronto en San Sebastian waren alvast enthousiast, maar dat de wereld Belgische cinema wel kan smaken, weten we al langer. In die zin is ‘Le Ciel Flamand’ dan ook geen slecht visitekaartje om de wereld rond te sturen.

15 oktober 2016 | reageer


Score

*****




Gezien in de bioscoop

Regisseur
Peter Monsaert

Met
Esra Vandenbussche, Sara Vertongen, Wim Willaert





Wat is jouw mening over Le Ciel Flamand?

Smaken verschillen, twisten bestaan. Daarom geven we ook telkens de mogelijkheid om te reageren op onze mening. Hou het beschaafd.

Le Ciel Flamand

Le Ciel Flamand

FilmUncategorized De ‘moeilijke tweede’ van Peter Monsaert zoekt schoonheid in de onguurste kantjes van België.

door Wes Deschryver

Met zijn debuut Offline wist Monsaert een paar filmfestivals geleden iedereen te verrassen. Drie jaar werkte hij aan Le Ciel Flamand. Voor deze film ruilt hij de grijze stad in voor een bordeel langs de verlaten polderwegen die de dorpjes aan de Franse grens met elkaar verbinden. De ‘moeilijke tweede’ van Peter Monsaert zoekt schoonheid in de onguurste kantjes van België, met personages die proberen omgaan met hun machteloosheid en hun trauma’s.

Sylvie (Sara Vertongen) baat samen met haar moeder het baanbordeel ‘Le Ciel Flamand’ uit en probeert haar dochtertje Eline (Esra Vandenbussche) daar zoveel mogelijk buiten te houden. Dat leidt tot aandoenlijke conversaties als “Ik help mensen. Als mensen een knuffel nodig hebben, dan komen ze naar mama haar werk”, maar het kan de nieuwsgierigheid van een zesjarige niet blijven sussen. Als ze op een onbewaakt moment toch een weg in het bordeel vindt, wordt ze voor het leven getekend.

De film focust op de manier waarop Eline, haar moeder en haar ‘Nonkel Dirk’ (Wim Willaert) met het trauma van het meisje om gaan. Het is een zwaar thema dat gedoseerd wordt behandeld. Dat is voor een groot deel ook de verdienste van de sterke cast. Esra Vandenbussche is in het echte leven ook het dochtertje van Sara Vertongen en dat merk je aan de intimiteit en puurheid waarmee ze voor de lens staan. Wim Willaert zien wij sowieso graag op het scherm verschijnen als de sympathieke zonderling en dat is ook hier niet anders. Hij speelt deze keer een baardloze, timide buschauffeur die wat saai is maar toch charmeert door zijn onbeholpen liefde voor Sylvie en Eline. En ook gewoon omdat het Wim Willaert is.

In het eerste deel focust de film op het baanbordeel, een locatie waar enkele sterke en atypische vrouwelijke personages en situaties worden geïntroduceerd. Er is zelfs wat comic relief wanneer de online recensies van het bordeel besproken worden. Even doet het denken aan ‘Met Vier in Bed’, dat VTM-programma waar je enkel naar kijkt als er echt niks op TV is.
In de tweede helft van de film verandert de locatie en dat is narratief gezien geen onlogische keuze, maar het is toch jammer dat de focus niet op het verlies van onschuld in het bordeel blijft. Het verdere verloop van de film is wat rommelig en de climax blijft toch een beetje een vreemde keuze.

Desondanks is het wel een film die je beter in de cinema ziet. Belgische kale landschappen pakken goed op groot scherm en qua belichting en camerawerk is ‘Le Ciel Flamand’ een prachtfilm.  De filmfestivals van Toronto en San Sebastian waren alvast enthousiast, maar dat de wereld Belgische cinema wel kan smaken, weten we al langer. In die zin is ‘Le Ciel Flamand’ dan ook geen slecht visitekaartje om de wereld rond te sturen.

15 oktober 2016 | reageer


Score

*****




Gezien in de bioscoop

Regisseur
Peter Monsaert

Met
Esra Vandenbussche, Sara Vertongen, Wim Willaert





Wat is jouw mening over Le Ciel Flamand?

Smaken verschillen, twisten bestaan. Daarom geven we ook telkens de mogelijkheid om te reageren op onze mening. Hou het beschaafd.