Tom Cruise is terug als Ethan Hunt in inmiddels de vierde Mission Impossible full-lenght-movie. En wie denkt dat het vat bijna leeg is, laat het denken beter over aan het leger. Want deze ‘Ghost Protocol’ is zowat de beste MI-film die wij al te verwerken kregen. En stilletjes hopen wij dat zij in tegenstelling tot James Bond wel nog enkele jaren voldoende fondsen vinden om door te gaan, want Cruise blijft een meester in dit soort rollen.

Ghost Protocol neemt ons dit keer mee naar onder andere Moscou, Dubai, Boedapest en Mumbai en blijft trouw aan het bejubelde recept: een opdracht die zichzelf binnen de vijf seconden weet te vernietigen, gevolgd door een race tegen de klok om snode zonderlingen te beletten de wereld te vernietigen.

We zien het Kremlin opgeblazen worden en later zien we zelfs Cruise bengelen aan Burj Khalifa, het hoogste gebouw ter wereld in, waar kon het ook anders, Dubai. Maar er is meer dan Cruise alleen. Simon Pegg mag als Benji Dunn zowaar bijna (en eindelijk) een masker aantrekken en Paula Patton speelt als de bevallige Jane carter alle rondingen, euh pannen van het dak in een verhaal dat doordacht in elkaar steekt.

Het gevaar schuilt vrijwel continu achter een klein hoekje en toch blijft regisseur Brad Bird zich focussen op de actie, zonder teveel plotwendingen.

Uiteraard mag een verwijzing naar het verleden niet mankeren. Ethan verwerkt volgens velen nog steeds de dood van zijn vrouw en ook zijn partners in crime(bestrijding) lijken zich daar nog steeds schuldig over te voelen. En zelfs Luther Stickell (Ving Rhames) uit MI 1 duikt opnieuw even, zij het wel heel bescheiden, op in een leuk slot.

Moraal van een mooi verhaal: Aanvaard deze missie, het zou wel eens de beste kunnen zijn.