Bernward Vesper, zoon van nazi-auteur Will Vesper, ontmoet de liefde van z’n leven in de vroege jaren zestig: Gudrun Ensslin. Ze sluiten zich samen aan bij de studentenrevolte om de waarheid achter de façade van West-Duitsland bloot te leggen. Maar Gudrun wil actie ondernemen en de wereld op z’n kop zetten. Als ze Andreas Baader leert kennen, lijkt haar eeuwige trouw aan Bernward tot een breuk te komen. Een breuk met ernstige gevolgen in de naoorlogse Duitse geschiedenis.

De crème de la crème van de Duitse cinema werd aangetrokken om gestalte te geven aan de verschillende personages. August Diehl en Lena Lauzemis geven mooi gestalte aan de filosofische zwaar beladen personages Bernward en Gudrun.

Een mooi portret, heel zeker, maar wij wensen mainstreamkijkers nu al te waarschuwen: geschiedenis kan men niet spannender maken dan dat ze is en het is vooral verbale spanning die de druk hoog houdt in de film, niet zo zeer de ‘wilde’ acties van het studentenprotest.

Het is ook niet aan te raden de film zonder een beetje voorafgaande research aan te vangen. Anders dreigt u wel eens af te haken binnen het kwartier.

Het zal u ongetwijfeld ook niet ontgaan dat regisseur Andres Veiel met oog voor detail de sfeer van de jaren ’60 wist in beeld te brengen, tot groot jolijt van alle sjacheraars die aan de film mooi geld zullen verdiend hebben.

Stel dat de manschaft er straks vroeger uitligt dan gedacht op dat EK dan kan u zich toch nog vergapen aan dit mooi stukje Duitse filmgeschiedenis.