Toen wij de naam Django Django hoorden vallen, dachten wij eerst aan een coverband van Django Reinhardt, de legendarische Belgische Jazzgitarist. Django Django heeft er echter helemaal niets mee te maken en is de nieuwe hype uit Groot-Brittannië die wel eens potten zou kunnen breken de komende jaren.

Ze maken muziek die klinkt als The Beach Boys die besluiten een soundtrack te maken voor een freaky spaghettiwestern, gefilmd op mars, terwijl ze naar Kraftwerk luisteren. Een best originele sound en een sound die ons wel overtuigd heeft.

Ze hebben dan ook een dijk van een plaat afgeleverd. Een plaat die in België bovendien nog niet echt opgepikt is, behalve de single ‘Default’ die af en toe op StuBru te horen is. Spijtig, want ‘Django Django’ is de ideale plaat om de zomer en het festivalseizoen in te zetten.

We kregen een beetje hetzelfde gevoel als toen Vampire Weekend hun debuut uitbracht: het is tegelijkertijd catchy, zomers, dansbaar en zeer origineel. Net als bij Vampire Weekend is de hele plaat van hoge kwaliteit. Ze begint met het verslavende ‘Hail Bop’ en stelt ook daarna niet teleur.

De nummers zijn van een hoog niveau, blijven hangen en doen ons snakken naar meer. Uitschieters na drie luisterbeurten zijn vooral de single ‘Default’, ‘Waveforms’, ‘Storm’ en ‘Wor’, wat na nog drie luisterbeurten hoogstwaarschijnijk zal veranderen. Je blijft namelijk nieuwe dingen ontdekken op de plaat.

Om samen te vatten: ‘Django Django’ is een van de meest bijblijvende platen van het jaar en studenten die besluiten van het album aan te schaffen, doen dat het beste na de examens, als je echt vrij bent. Want het zal verdomd moeilijk zijn om niet naar buiten te gaan, een potje te gaan dansen en je levensvreugde met iedereen te delen.

Ze komen naar Pukkel, maar wacht niet tot dan om ze al even uit te checken! (foto Tom Oldham)