Het is alweer enkele maanden geleden dat het schuim ons op de lippen kwam, toen we tijdens de jaarlijkse persconferentie van Gent Jazz de naam Melody Gardot in ons persmapje zagen verschijnen. De schone uit Philadephia kwam terug op algemeen verzoek. Hoera, driewerf hoera! Zondagavond was het dan zover, het schuim op de lippen veranderde in kwijl, een avond puur genot werd ons niet onthouden.

Geluk schuilt soms in een klein hoekje, al was Melody bijna het hoekje om bij het zoeken naar dat geluk. Na een ernstig verkeersongeval hoorde ze te revalideren met muziektherapie. Haar eerste EP ‘Some lessons – The bedroom sessions’ werd quasi op het ziekbed samengesteld: liggend op de rug, gitaar op de buik. Het sterkte haar in het genezingsproces en maakte van haar een parel, wat zeggen we een diamant die geen gelijke kent.

In de magische tent van Gent Jazz kreeg Gardot – inmiddels 4 langspelers verder - onder een slordige tien volgspots geheel solo de hele tent muisstil met haar fenomenale engelengezang. De set werd zorgvuldig en heel professioneel opgebouwd en raasde als een geruisloze tsunami over het publiek dat zichtbaar genoot van zoveel schoonheid. Haar laatste cd ‘The Absence’ wordt door velen omschreven als een muzikale reis rond de wereld, iets wat zich perfect vertaalde in de set met heel wat aandacht voor die laatste cd. Met dank ook aan de massa aan muzikanten en backing vocals op het podium.

Hoe schoon de ziel ook ontbloot wordt tijdens wat wij de ultieme live-performance durven noemen, er blijft steeds een donkere wolk boven Gardot hangen. Zondag bracht die donkere wolk ook nog eens liter regenwater, maar we hebben ons zo voorgenomen daar geen aandacht meer aan te besteden. Excuses. Gardot sleept duidelijk tot op vandaag nog steeds de naweeën van het ongeval mee en geeft slechts weinig meer dan haar ziel bloot aan het festivalpubliek. De schone uit Philadelphia ging met een veelheid aan stoffen en doeken sereen doch vrij gesloten en mystiek over het podium en liet vooral veel aan onze verbeelding over.

Niet dat het ons stoorde, het maakte het er allemaal nog een stuk intenser op. Melody Gardot, uw rijk kome…  gezegend zijt gij boven alle vrouwen en gezegend waren wij met uw intense verschijning. Wij hopen nog veel van uw aanwezigheid te mogen genieten, nu en in het uur van onze dood… Amen.