Wij zouden liegen mochten we stellen dat we niet zonder enige vrees afstemden op Scheire en de schepping. Hoeveel improvisatieprogramma’s zouden er nog nodig zijn om het vat compleet leeg te tappen?

Maar wat hebben wij verdomd hard genoten zondagavond van de eerste aflevering. Met dank aan het hoog monchichi gehalte van Henk Rijckaert en de immer hilarische Bart De Pauw.

Maar bovenal onze nederigheid voor de immense creativiteit van Scheire. In ware Sofie Lemaire stijl smijt hij het ene nutteloze weetje na het andere in de groep, mooi op smaak gebracht met wat grappige filmpjes en een oplettende googleman die handig inspeelt op wat de kandidaten naar voren brengen.

Wij kamen bijna niet meer bij toen Rijckaert het idee lanceerde om een muispijltje te schilderen op zijn dak om google-earth surfers te misleiden en al even hillarisch was Bart De Pauw zijn immitatie van een aan games verslaafde zeug.

Scheire is een praatjesmaker en ook al leek heel wat uit het hoofd te zijn geleerd, het kwam er meer dan spontaan en vlotjes uit. Maar in tegenstelling tot de gastheer, kregen de kandidaten weinig tekst uitgeschreven om niet te zeggen geen. Laat ons dan ook vooral hopen dat in de komende afleveringen even sterke duo’s naar voren worden geschoven om het niveau van de pilootaflevering te evenaren want de vrees voor een tweede Kazakkendraaiers schuilt hoe dan ook tnog steeds om de hoek.

Maar wat we kregen, kunnen ze ons alvast niet meer ontnemen.

En dat het programma niet volmaakt is, maakt het alleen maar een stuk sterker. Heerlijk hoe er geknoeid werd met die alcoholmetertjes, leuk hoe er met twee maten twee gewichten likeurbonbonnetjes werden uitgedeeld…

Wij danken de heer om zulke fijne schepsels als een Lieven Scheire op de wereld te hebben gebracht. Hallelujah!