Exotische Liefde zit er op bij VT4, maar niet getreurd, voyeuristen te lande krijgen meteen een nieuw programma aangeboden waar zij hun lusten kunnen op botvieren. Want met Superfans brengt VT4 alweer een zinloze kijk op het leven van een aantal onbekende Vlamingen met een passie/obsessie/adoratie voor één bepaald idool.

Net als in Exotische Liefde is het VT4 alweer niet te doen om de impact dat een televisieprogramma kan hebben op het verdere leven van een aantal individuen. Want laten we wel wezen: hoe klein is de kans dat de man van Viviane voortaan niet nog meer zal worden uitgelachen op café als zijn maten hem wijzen op de obsessie van zijn vrouw voor Willy Sommers? Hoe klein is de kans dat de drie monsterfans van Ian Thomas gedoemd zijn om een jeugdtrauma met zich mee te dragen eens ze hun eerste echte tongkus dragen en tot de jaren van verstand komen?

Alleen bij Gerrit (de superfan van Ray Charles) zagen we echtheid bovendrijven. Ray, euh sorry, Gerrit trok met de hele cameraploeg in z’n zog naar zijn jeugd die hij nooit gehad heeft, café Zwarte Lola. Al snel werd duidelijk dat Ray Charles zijn redding is geweest. Maar zijt maar eens dat mooi vrouwke van hem als hij uitspraken doet in het genre ‘Ik droom ervan om naast mister Ray te liggen slapen’… Heel even leek de camera af te wijken van de superfan en de diepmenselijke emoties van zij die dagdagelijks geconfronteerd worden met de ziekelijke fascinaties horen te ondergaan. Gerrit zijn vrouw en zijn tienerkinderen mochten ook even hun zegje doen, maar veel te snel ging de camera terug richting Gerrit en zijn bewijzen van zijn fascinatie.

Nog zwakker waren de vijf minuten in de wagen van die ene superfan van Sven Nys. ‘Dagelijks doe ik een toereken om mijn Svenneken te zien trainen. En als ik em dan hem gezien, dan Benne kiek content, dan gaat dat ier kriebelen in mijnen buik’, aldus de superfan.  En wanneer ze Sven niet vindt ergens te velde, dan rijdt ze maar even langs zijn huis om kriebels in haar buik te krijgen bij de gedachte dat hij misschien in zijn garage aan ’t trainen is. God moge weten welke gedachten ze krijgt bij ’t idee dat hij misschien gewoon zit te kakken op dat moment.

Even werd het hilarisch, want ik kon me niet van de indruk ontdoen dat dat kereltje Ian Thomas dringend, maar dan ook dringend heropgevoed hoort te worden.  Of reageren alle veertienjarigen vandaag de dag zoals dat klein snobje?  Dat manneke leek wel gedrogeerd? Of was het een stand-in die duidelijke richtlijnen kreeg: gestes mogen, praten niet… ?

Wat er ook van zij… onze conclusie is vernietigend: superfans is een heel flauw afkooksel van het vroegere Afrit 9 waar gelukkig niet alleen superfans, maar ook vreemde individuen in aanbod kwamen. Maar of VT4 ons een paar weken zoet zal weten te houden met superfans en hun kleine privé musea? Ik denk, pardon, ik hoop van niet…